Oswin Chin Behilia: Bendishon disfrasá (Blessing in disguise) – Liner Notes

cd-oswin-horizontaal-200Oswin Chin Behilia belongs to that select group of singer/songwriters whose music combines memorable tunes with lyrics that reflect social and personal concerns. Mention his name to a fellow native of Curaçao in the Netherlands Antilles and his face lights up with fond recognition. Both young and old consider his song Plegaria, for instance, as the folk alternative to the national anthem, while Sunú is universally regarded as one of the classic love songs in Papiamentu, the creole language spoken on the islands of Curaçao, Aruba and Bonaire located off the coast of Venezuela.

Continue reading “Oswin Chin Behilia: Bendishon disfrasá (Blessing in disguise) – Liner Notes”

Brief History of the Music from Aruba, Bonaire and Curaçao

Introduction

Human civilization on the ABC islands began around 600 A.D. with the arrival of Arowak Indians of the Caiquetios tribe from the coastal regions of South America. They lived from agriculture, fishing and hunting. Shortly after the Spanish “discovered” the islands in 1499 most of the original inhabitants were taken as slaves to Hispaniola and other Spanish colonies. In 1513 they named the ABC islands Islas Inútiles (Useless Islands) because no precious metals or natural riches were found. But their strategic position and Curaçao’s natural harbor proved to be the most valuable assets. The Dutch conquered the ABC islands from Spain in 1634. They did so to obtain salt for their own herring industry. Soon after the Dutch West Indian Company was founded and a few plantations were set up. The arid climate of the ABC islands made large scale plantations unfeasible. Eventually the Dutch started to trade and by 1660 Curaçao had become the center of the West Indian slave trade. The West Indian company took over the principle Portuguese trading stations on the west coast of Africa, buying enslaved Africans and transporting them to Curaçao where they were sold to the Spanish, Portuguese and British colonies all over the Caribbean. There are several scattered testaments of the slave age. On Bonaire they include the slave huts south of the capital of Kralendijk on the ocean shore adjoining the large salt pans where slaves slept after toiling for long hours harvesting salt for their masters. In 1999 a large bronze statue called “Desenkadena” (Break the Chains) was unveiled on the very spot where the dead bodies of Tula and Karpata, leaders of the famous slave rebellion of 1795 were displayed to deter additional insurrections and the Museum Kurá Holanda (www.kurahulanda.com) opened its doors at the site of the slave-holding yard in the Otrabanda district of the capital of Willemstad. Emblazoned in the local language of Papiamentu (see below) on the outer wall of this museum of the history of Black suffering are the words of the Curaçaon poet Nydia Ecury – whose English translation reads “In the garden of your soul, weed out rage, so as to plant peace. Let not woes of old enslave you anew.”

Continue reading “Brief History of the Music from Aruba, Bonaire and Curaçao”

The Drums of Kofi Ayivor

By John Collins

Kofi Ayivor’s career spans a vast range of African and African American music: from traditional African drumming to old time Ghanaian big-band Highlife of the 1950’s, from the Afro-rock fusions of the 1970’s to Black funk, reggae and jazz.
Kofi Ayivor has also become an Ambassador for Ghanaian music worldwide. Over the years he has played in Europe, the Americas, the Middle and Far East. He has worked with British rock groups, with Alexis Korner’s blues band, with Turkish musicians and dancers and with European classical symphonies and ballet schools. He also worked on film scores such as one by Sweden’s Ingmar Bergman and the American Superfly movie. In recent years he has settled and worked in Holland.

Continue reading “The Drums of Kofi Ayivor”

Heresie Musikal: Antillianen en Arubanen laten weer van zich horen

herensia_musikal_flyer-back Leiden/Amsterdam 20 augustus 2003 – Antillianen en Arubanen laten weer van zich horen. Het is weer tijd dat u iets nieuws ontdekt. Zoals de Antilliaanse versie van de Weense wals en de Poolse mazurka. Dit is allemaal te horen tijdens een speciale muzikale lezing op 31 augustus herensia_musikal_flyer-fronta.s. in de Leidse Schouwburg. ‘Van Caribisch klassiek tot dushi muziek’ neemt u mee op reis door de Antilliaanse en Arubaanse muziekgeschiedenis.

 

Continue reading “Heresie Musikal: Antillianen en Arubanen laten weer van zich horen”

Het Fermentatieblik van Oswin “Chin” Behilia

1-det-172door: Jaïr Tchong (gepubliceerd in Oye Listen – 2003)

“Als kind hield ik voornamelijk van percussie. Toen ik in 1957 van school afging, kon ik geen werk vinden. 1k zat op mijn balkon thuis en er kwam een jongen langs die een Mexicaanse ranchera speelde. Ik hoorde dat hij steeds de zelfde akkoorden speelde, terwijl het volgens mij niet zo moest. Dat vertelde ik hem en hij vroeg direct of ik het hem voor kon doen. Dat kon ik niet, ik speelde immers geen gitaar, maar ik hoorde wel dat er iets niet klopte. Op dat moment besloot ik om gitaar te leren spelen. Ik was toen 18.”
Chin leert zichzelf de fijne kneepjes van het gitaarspel en begint ook al vroeg met her schrijven van zijn eigen composities. “Mijn eerste lied werd gebruikt als openingstune voor een radioprogramma. Met mijn eerste groep reisden wij de hele wereld over. Zo mochten wij de muziek verzorgen bij de opening van het Time Life Building in New York. Die groep heette Los Tiarucos, vernoemd naar een bloem die alleen in her oerwoud van Peru groeit. Vraag me niet meer waarom we voor deze naam kozen, het had iets te maken met jeugdige recalcitrantie!” lacht Chin.

Invloed van Cuba
Lang voordat de rijkdom van de Cubaanse muziek tot Nederland doordrong, was die reeds prominent aanwezig in de Antilliaanse cultuur. “Op Curaçao hoorden we destijds voornamelijk Cubaanse muziek. Son-montuno, guaracha, bolero – a! die Cubaanse stijlen waren erg populair op de Antillen.
Cubaanse artiesten, zoals Miguelito Cuní, Arsenio Rodriguez, Daniel Santos, Conjunto Casino, Sonora Matancera en natuurlijk La Reina Celia Cruz, bepaalden destijds de muziek van de Antillen. Andere invloedrijke muzikale cuiruren waren die van Venezuela, Puerto Rico en natuurlijk de merengues van Santo Domingo. Als jonge muziekliefhebber ging ik altijd kijken naar repetities van de Antilliaanse groep Estrellas de Caribe. Dat was echt een toporkest destijds!
In 1969 trouwde ik en stopte ik met de optredens. Maar ik ging thuis wel door met het componeren van liedjes, die ik allemaal in mijn zogenaamde ‘fermentatieblik’ deed. Als je namelijk een lied maakt en je bent klaar, dan denkje dat je zojuist de beste compositie ter wereld hebt geschreven. Maar als je het een poosje laat staan en er dan met afstand naar kijkt, dan kun je beter schiften tussen goede songs en rijp-voor-de-prullenbak-songs.”

Droomduiding
“In de jaren daarna heb ik verschillende festivals georganiseerd, maar ik heb ook dertien jaar lang een praatprogramma op de televisie gemaakt: ‘Tele Patria’. In 1990 hield dat op door een geschil met de directie van de omroep.
In januari van dat zelfde jaar droomde ik dat ik een politieke partij had opgericht. De verkiezingen waren drie maanden later, dus die droom kwam precies op tijd. Tot mijn stomme verbazing kwam die droom drie nachten achter elkaar terug. Dat leek me een mesage die ik niet kon negeren! Dus ik besloot de politick in te gaan.
In veertig jaar tijd was het de eerste keer dat er op vreedzame wijze een nieuwe partij in de politiek kwam die succes had. Ik had geen lange campagne nodig omdat ik mijn partij ‘Nos Patria’ had genoemd. Iedereen mij kende vanwege het bijna gelijknamige tv-programma. Vanaf dat moment had ik toen een fulltime baan als politicus. Het jaar daarop waren er eilandverkiezingen en toen werd ik gekozen in de eilandraad. Van half 1995 tot half 1996 heb ik gewerkt als gedeputeerde voor cultuur en onderwijs.”

Funeste invloed van MTV
“Ik was (op gegeven moment) helemaal klaar met de politiek. Voor mij was het een afgerond hoofdstuk, want je verliest veel in de politiek. Het is echt een slangenkuil, waar je gemakkelijk vijanden krijgt. 1k had daar geen zin meer in en besloot nog eens in mijn fermentatieblik te kijken. Samen met Julian Coco heb ik toen een cd gemaakt.
Coco is de eerste Antilliaanse gitarist die aan het Amsterdams Conservatorium is afgestudeerd, dus daar was ik behoorlijk trots op.”
Ook op de Antillen is de funeste invloed van MTV werkzaam. Chin: “Ik heb het altijd zo gezegd: we plegen op dit moment op Curaçao muzikale incest. Hiermee bedoel ik dat de meeste mensen die hier nog componeren slechts stereotypen van MTV kopiëren. Daarom heb ik bijvoorbeeld het Prins Bernhardfonds op Curaçao benaderd om iets te doen aan het behoud van de Antilliaanse wals. De jonge mensen luisteren er niet eens meer naar. Ik zorg ervoor dat er op iedere cd die ik maak minstens een of twee walsen staan.”

(Jaïr Tchong)

Oswin Chin Behilia at WOMEX 2002

picture_1065-390
Oswin playing at the Songlines stand admired by the upcoming Cuban diva Yusa.
picture_1069-390
Oswin playing at the Network Medien stand for BBC DJ Charlie Gillett (left), Network’s Christian Scholze and Jean Trouillet.
picture_1060-390
Life radio broadcast 26 October 2002 at WOMEX on BBC London and Radio Multi Kulti Berlin with dj Charlie Gillet, Johannes Theurer and Network’s director Christian Scholze.
picture_1051-390
The studio audience at WOMEX during the life radio broadcast

WOMEX Quotes:

“Oswin Chin Behilia the renowned songwriter from the Netherlands Antilles… a man with a charming personality.” (Sabah am Sontag, Radio Multi Kulti Berlin)

“One of its revelations is a song by the band led by Oswin Chin Behilia from curaçao, who enchanted us with a couple of pretty ballads accompanied only with acoustic guitar.” (www.charliegillet.com)